Язмаларда - язмыш

• 02 февраль 2022

  Песием иремә охшаган

  Үлгәннән соң аның җаны мәчегә күчкән.

  
• 31 гыйнвар 2022

  Киленемнән куркам

  Элеккеге ирем белән тагын бер тапкыр язылышырга туры килер дип, беркайчан да уйламаган идем. Ләкин тормышның үз законнары шул.

  
• 28 гыйнвар 2022

  Хикәя. Яшәү мәгънәсе

  Кибеттә идән юучы Кәүсәрияне бөтен сатучылар да кызгана. Иртәнге сигезгә шешенеп беткән битләре белән килә, әмма аек була. Идәннәрне юа, ишекләрнең тоткаларына кадәр чистарта, суыткычтагы срогы чыккан ризыкларны ала да, базарга “шурфик” алырга китә. Ризыкларны аңа сатучылар кичтән үк әзерләп куя. Кәүсәрия аларны үзе ашамасын, “шурфик”ка алыштырасын беләләр, әмма сүнеп барган хатынга берничек тә булыша алмыйлар.

  
• 27 гыйнвар 2022

  Язмышы – китап язарлык

  ­Ха­рис абый бе­лән Фәүзия апа га­и­ләсендә төп­чек ба­ла бу­лып үскән Ру­ша­ния бу ка­дәр бәхетсез бу­лыр­мын дип, һич уй­ла­ма­ган­дыр, мө­га­ен. Кеч­ке­нә ва­кы­тын­да абый­сы Ай­рат та, апа­сы Гөл­наз да бик ярат­ты­лар аны. Әти-әнисе дә бәләкәчне сөеп туймады. Тик ул бәхетле балачак хәзер хатирәләрендә генә калды. Ру­ша­ни­я­нең ул ел­лар­ны ис­кә алырга теләге дә, вакыты да юк инде.

  
• 26 гыйнвар 2022

  Канлы якшәмбе

  А­сия бү­ген кур­кы­ныч төш кү­реп, ман­ма тир­гә ба­тып уян­ды. Имеш, әти­се әни­сен пы­чак бе­лән ка­дап үтер­гән. Ха­тын, ни­гә мон­дый төш кер­де икән дип, үзе­нең ба­ла­ча­гын хә­те­рен­дә яңарт­ты.

  
• 25 декабрь 2021

  Әниебезнең холкы авырайды

  Газета укучыларыбыз еш кына үзләренең тормышларында булган аянычлы хәлләр турында сөйлиләр. «Безнең тормышны газетага языгыз әле, башкалар гыйбрәт алып, безнең кебек гөнаһлы булмасыннар», – диләр. Бүген шуларның кайберләрен укучыларыбыз хөкеменә тапшырабыз.

  
• 07 ноябрь 2021

  Улыма белем кирәкми

  Улыма 19 яшь. Күпме генә үгетләп карасам да, 10нчы сыйныфка бармады, үзе теләгән колледжга укырга керде.

  
• 07 ноябрь 2021

  «Төш кенә түгел иде ул»

  Мин бу сөйләшүне үзгәртмичә генә теркәп куярга булдым. Нәтиҗәне дә һәркем үзенчә ясар.

  
• 22 октябрь 2021

  Мин спортсмен булам

  Яңа шәһәр үсеп килә, биш-алты урында завод корпусларын җиткерәләр. Бу зур төзелештә илнең төрле төбәкләреннән килгән төзүчеләр эшлиләр. Гаиләлеләрне вагончикларга урнаштырдылар. Йөзләгән вагончиклардан торган зур авыл халкын кибет, медпункт хезмәтләндерде. Эшчеләр балаларын мәктәпкә, балалар бакчасына бишенче номерлы автобус белән иске шәһәргә йөртәләр иде.

  
• 07 октябрь 2021

  «Турыдан ал!»

  Кунакка кайткач, гадәт буенча матур гына өстәл әзерләнде. Өстәл артына килеп утырдык.

  
• 06 октябрь 2021

  «Мотоцикл» әби

  Безнең әбинең кушаматы «мотоцикл» иде. Аның кебек җитез, кызу кешене бүтән белмим мин.

  
• 03 октябрь 2021

  Адашкан җиңүче

  Яшьрәк чакта чаңгы ярышларында еш катнаша идем мин. Шуларның берсендә арттан килеп, җиңүчегә әйләндем бит, малай!

  
• 23 сентябрь 2021

  Күбәләк булып әнкәем кайттымы?

  Бу көннәрдә бик моңсу булды. Табигатькә көз килде. Жәй буена сузылганнан соң эсселәр дә тәмамланды, салкынча һава урнашты. Агачларның яфраклары саргаюын күреп тә күңел боеклана. Әлбәттә, минем моңсулыгым аңа гына бәйле түгел.

  
• 22 сентябрь 2021

  Әбинең матур хисләре

  Безнең авылда Зөбәрҗәт әби бар. Быел аңа 90 яшь тулды. Шулкадәр зиһенле, чиста әби ул. Аңа карасаң, карале, картлык та шундый ямьле була икән, дип уйлап куясың.

  
• 22 сентябрь 2021

  Энә очы кадәр дә

  Минем әни әтинең туганнары белән тату яшәмәде. Әти - гаиләдә бердәнбер ир бала булган. Дүрт апасы төпчек энеләрен бик яратканнар, бәлки аны кем беләндер бүлешәселәре дә килмәгәндер, әнине кабул итмәгәннәр. Кайнанасы да кызлары сүзеннән чыга алмаган күрәсең, килененә “сикереп төшмәгән”.