Хәтер сандыгыннан ядкәрләр
Вакыт уза. Бакыйлыкка күчкән кешеләр белән алар яшәгән чор, тормыш мизгелләре, истәлекләр дә китеп бара. Шигырь юллары белән әйткәндә:
Картаябыз, тиздән безне акбүз атлар алып,
Зәңгәр күккә таба элдерер...
Вакыт узгач кына җаннарыбыз,
Йолдыз булып җиргә сибелер.
Һәр әдипнең укучысына әйтер сүзе әсәрләренә генә дә сыеп бетми, ә калганы, вакыт...